ΨΗΦΙΑΚΗ ΖΩΗ

ΨΗΦΙΑΚΗ ΖΩΗ

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΥ ΝΙΚΟΣ
Εκδόθηκε: 00/00/0000
ISBN: 960-7073-63-0
Σελίδες: 200

€12.40 €13.78

  Στο καλαθι βιβλια

«Η επανάσταση στην πληροφορική τεχνολογία… Δεν φιλοδοξώ με αυτό το βιβλίο να περιγράψω την κοσμογονική αυτή αλλαγή (…) αλλά να σκιαγραφήσω τη δική μου σχέση και εικόνα για τον νέο ψηφιακό κόσμο. Σαν τους περιηγητές που γυρίζουν από μια καινούργια ήπειρο, γράφω ουσιαστικά ταξιδιωτικές εντυπώσεις.»

Η προσωπική σχέση TO ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ. Πολλές φορές πριν ακόμα ανοίξω το παράθυρο του δωματίου, ανοίγω το άλλο παράθυρο, της οθόνης. Αυτό, τα τελευταία χρόνια, από τότε που δικτυώθηκα. Παλιότερα άνοιγα τον υπολογιστή μόνο για να εργαστώ – κυρίως να γράψω. Σήμερα όμως είναι η απαραίτητη συνέχεια του ξυπνήματος, η ματιά στον κόσμο τον μεγάλο και τον μικρό, τον προσωπικό της αλληλογραφίας μου, τον γενικό των πληροφοριών και των ειδήσεων. Όπου και να βρίσκομαι, στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, στην πόλη ή την ύπαιθρο (εκεί ο φορητός υπολογιστής συνδέεται μέσω κινητού) στο δικό μου σπίτι η στο ξενοδοχείο, κάθε πρωί η πρώτη μου κίνηση. Και σκέπτομαι: πιο πολλά χρόνια έχω, στα πόδια του κρεβατιού μου, μια μικρή τηλεόραση. Ποτέ – μα ούτε μία φορά – δεν την έχω ανοίξει πρωί. Μόνο το βράδυ κάνω λίγο ζάπινγκ, κυρίως στα δορυφορικά, πριν κοιμηθώ. (Κι αυτό όχι πάντα). Γιατί; Διότι η τηλεόραση, σε σχέση με τον υπολογιστή, είναι μία κουτή οθόνη. Ο υπολογιστής είναι και τηλεόραση και εφημερίδα και βιβλιοθήκη, και μηχανή αναζήτησης. Μόλις προκύψει ένα θέμα μπορείς να το ερευνήσεις σε βάθος. Αλλά πάνω από όλα ο δικτυωμένος υπολογιστής είναι επικοινωνία. Κάθε πρωί δεκάδες μηνύματα – έξυπνα, συγκινητικά, βαρετά, πληροφοριακά, εμπορικά. Τα μισά πάνε στα σκουπίδια, αλλά τα υπόλοιπα είναι πλούτος. Την ώρα που ακόμα κοιμάμαι, ένα πρόγραμμα συλλέγει από τις εφημερίδες που διάλεξα τα θέματα που με ενδιαφέρουν. Ξυπνώντας βρίσκω μπροστά μου το κύριο άρθρο της Monde και το σχόλιο της Guardian, τις ειδήσεις της Frankfurter Allgemeine και τα αποκλειστικά του Spiegel . Η μέρα αρχίζει και τελειώνει με τον υπολογιστή. Δουλειά, παιχνίδια, τέχνη, επικοινωνία – όλα περνάνε από αυτόν. Μόνιμος σύντροφος. Ακόμα και στο νοσοκομείο, όταν έκανα μία βαριά εγχείρηση, μου έκανε παρέα. Καλά τον είπαν «ο δεύτερος εαυτός».

ΔΗΜΟΥ ΝΙΚΟΣ