«Σε μια άτσαλα φωτισμένη πλατεία […] πήρα την απόφαση. Ένα ζευγάρι γύρω στα πενήντα κάπνιζε σιωπηλά, ενόσω περίμεναν, υπέθεσα, να τους φέρουν τα ποτά τους. Τους πλησίασα και τους ζήτησα ένα τσιγάρο. […] Δε μου χαμογέλασαν ούτε όταν μου το έδωσαν, ούτε όταν ένας  από τους δύο μού το άναψε μ’ έναν μπλε πλαστικό αναπτήρα που μόλις και μετά βίας είχε φλόγα. Εγώ, αντίθετα, τους χαμογέλασα και τους ευχαρίστησα από τα βάθη της καρδιάς μου για τη γενναιοδωρία τους. Ήμουν σχεδόν έτοιμη. Εκεί, όρθια στη μέση της πλατείας, βλέποντας τον ουρανό να έχει γίνει άξαφνα μαύρος, του τηλεφώνησα. Εφτά χρόνια είναι μια ολάκερη ζωή.»

Μια γυναίκα που ξανασμίγει με τον παλιό της εραστή, ένας τρυφερός δολοφόνος, ένας άνδρας που φαντάζεται  τη ζωή της πρώην γυναίκας του, μια εξάχρονη που μυείται στο όπιο από τους ίδιους της τους γονείς, ένα ζευγάρι που αντιμετωπίζει το τέλος της σχέσης του, δύο γείτονες που ποτέ δεν πλησιάστηκαν…

     Δεκαπέντε διηγήματα για τις κρυφές πτυχές των ανθρώπινων σχέσεων και της σιωπής που τις σφραγίζει.

Rosa Sánchez de la Vega, El Español